Matilde Landeta

Matilde Soto Landeta (Mexiko Hiria, 1910eko irailaren 20a – 1999ko urtarrilaren 26a) zinema-zuzendari eta gidoilari mexikarra izan zen, eta herrialdeko lehen emakume zinemagileetako bat, Adela Siqueiros eta Mimi Derbarekin batera.

1930eko eta 1940ko hamarkadetan jarraipen-arduradun eta zuzendaritza-laguntzaile gisa hasi zuen bere ibilbidea, eta Emilio Fernández, Julio Bracho eta Roberto Gavaldón bezalako zinemagileekin lan egin zuen. Gizonek nagusitutako industria batean oztopo ugari gainditu behar izan zituen; are gehiago, bere etxea hipotekatu zuen bere ekoiztetxea sortu ahal izateko.

Mexikoko zinemaren Urrezko Aroan hiru film luze zuzendu zituen: Lola Casanova (1948), La negra Angustias (1949) eta Trotacalles (1951). Hala ere, hirurek banaketa-boikota jasan zuten, eta horrek hamarkadetan eten zuen zuzendari gisa zuen ibilbidea. Edonola ere, gidoiak idazten, eskolak ematen eta Estatu Batuetako telebistan lanean jarraitu zuen.

1975etik aurrera bere lana berreskuratu eta aitortu egin zen, Cineteca Nacionalen eta nazioarteko zinema-jaialdietan egindako omenaldiei esker. Geroago, bi aldiz izan zen Mexikoko Zinema Arte eta Zientzien Akademiako presidente, eta 1991n zuzendu zuen bere azken filma, Nocturno a Rosario, Rosario de la Peñari eskainia.

1999an zendu zen, Mexikoko zinemaren historian funtsezko ondarea utzita, aitzindari eta zinema-industrian emakumeen lekua defendatu zuen sortzaile gisa.